Sunday, 15 July 2018

கடமை! - 20 ஜுலை - 2017 பொதிகை சாரல் இதழில் வெளிவந்தது

கடமை !

“அப்பா புதுசா கேமரா வாங்கி இருக்கேன்.” என்று ஆர்வமாய் காட்டினான் மதன்.

“அவ்வளவு பணம் ஏது?” என்று கேட்டார் மாணிக்கம்.

“எனது நண்பன் கிட்ட கேமரா இரவல் வாங்கி, சில விளம்பரத்துக்கு, புகைப்படம் எடுத்துக் கொடுத்தேன். அதில் கிடைத்த பணம்” என்றான் மதன். மாணிக்கம் அதை வாங்கி பார்த்துவிட்டு, சோம்பல் படாமல் நன்றாக உழைக்க சொல்லி, வாழ்த்துக்கள் சொன்னார்.

அதன் பின் எதையும் மதன் தன் அப்பாவிடம் கேட்பதில்லை. புதிதாக வாங்குதை மட்டும் கொண்டு வந்து காட்டுவான். கல்லூரி முடிந்து சில நிறுவனங்களில் பணிபுரிந்து சில வருடங்கள் கழிந்த பின் தனியாக நிறுவனம் தொடங்க போவதாக சொன்னான் மதன். சில மாதங்கள் வரை வங்கியில் கடன் கிடைக்காமல், மதன் தடுமாறுவதை கவனித்த மாணிக்கம்.

மதனை காத்திருக்க சொல்லிவிட்டு போனார், ஒரு மணி நேரம் கழித்து, வந்து அவனது மேஜையில் நிறைய தங்க காசுகளை அடுக்கினார்.

“இது உனக்கு நான் வாங்கி கொடுக்க வேண்டிய கேமரா போன்ற பொருட்களுக்கான பணத்தில் இந்த தங்க காசு வாங்கி வங்கியில் வைத்திருந்தேன். அப்பவே இந்த பணத்தை கொடுத்திருக்கலாம், ஆனா உன் உழைப்பில் வாங்கிய பொருட்களில் கிடைக்கும் தன்னம்பிக்கையும் துணிச்சலும் அப்பா வாங்கி கொடுத்தால் கிடைக்காது. வெறியோடு ஆத்மார்த்தமாய் உழைத்திருக்கவும் முடியாது. எது வாங்கினாலும் அப்பா பணம் தருவாங்க என்ற எண்ணமும் சோம்பேறித்தனமும் வந்திருக்கும்.

குழந்தைகளுக்கு பணம் கொடுப்பது மட்டும் அப்பாவின் கடமையல்ல தன்னம்பிக்கையும் தைரியத்தை கொடுப்பதுதான் அப்பாவின் உண்மையான கடமை” என்றார் மாணிக்கம்.


Thursday, 10 May 2018

வாழ்க்கை! - பாவையர் மலர் (ஏப்ரல் 2018) இதழில் வெளிவந்தது

வாழ்க்கை !

அழைப்பு மணி அழைத்ததும், கதவை திறந்த, சாந்தா அதிர்ந்தாள்.
“வா பாட்டி, உனக்கு விசயம் தெரிந்ததும் என்னைவிட்டு பிரிந்துடுவியோன்னுதான் உன்கிட்ட சொல்லல.” என்று அழுகையின் ஊடே சொன்னாள் சாந்தா. பாட்டி அவளை இறுக அணைத்துக் கொண்டாள்.

“அசடு, நீ எதையும் யோசிச்சிதான் செய்வ. எனக்கு தெரியும். காலம் மாறிடுச்சி. அதுக்குத் தகுந்தாற்போல நாமும் மாறிக்கனும். உன் திருமண ஏற்பாடுகளை கவனி. உன் அப்பா அம்மா சம்மதிக்கலைன்னு கவலைபடாதே.. நான் இருக்கேன் உனக்கு.” என்று ஆறுதலாய் சொன்னாள் பாட்டி.

இதை கேட்டதும் அசுர பலம் வந்திருந்தது சாந்தாவுக்கு. அந்த வேகத்திலயே அனைத்து ஏற்பாடுகளையும் விரைந்து முடித்தாள். அன்று அவளுக்கு திருமணம்.

தாலிக்கட்டி முடிந்ததும், நிமிர்ந்த சாந்தா சந்தோசத்தில் திணறினாள். அட்சதையை தூவியவாறு எதிரே அவளின் அப்பாவும் அம்மாவும் கலங்கிய கண்களுடன் நின்றிருந்தார்கள். நிகழ்ச்சி முடிந்ததும். தனியாக அழைத்துப் போன அம்மா,

“உன் குடிகார கணவன் இறந்ததும், நாங்களாவது நல்ல மாப்பிளையாக பார்த்து, உனக்கு மறுமணம் செய்து வைத்திருக்கனும். அந்த கால மனுஷியான பாட்டிக்கு இருந்த தைரியம் கூட எங்களுக்கு இல்லாமல் போயிடுச்சிடி. மத்தவங்க வார்த்தைகளுக்காக கவலைப்பட்ட நாங்க, உன் வாழ்க்கைக்காக கவலைப்படாம விட்டுட்டோமே. எங்களை மன்னிச்சிடு சாந்தா.” என்று சாந்தாவின் காலில் விழப்போன அம்மாவை, தடுத்து சந்தோசமாய் அணைத்தாள் சாந்தா.


Friday, 4 May 2018

மருத்துவம்! - பாக்யா (30-04-2018) இதழில் வெளிவந்தது

மருத்துவம் !

டாக்டர் கல்பனா சுரேஷ் க்ளினிக்ல மட்டும் அதிகமாக கூட்டம் வருது. என் க்ளினிக்ல இரண்டு, மூன்று பேர்தான் வாராங்க. கட்டணம் கம்மியாதான் வாங்குறேன். குறைவான விலையில நல்ல மருந்துகள் எழுதி கொடுக்குறேன். முதல்முறை வராங்க. அடுத்த முறை வரமாட்டுறாங்க. ஏன்னே புரியலை சார்என்று பிரபல மருத்துவமணையின் தலைவர் வாசுதேவனிடம் கேட்டார் டாக்டர் தங்கச்செல்வி.

                அதை கேட்டதும் செய்ய வேண்டியதை சொல்லி அனுப்பினார். அடுத்த சில மாதங்கள் கழித்து, தங்கச்செல்வியிடம் க்ளினிக் பற்றி கேட்டார்.

                “நீங்க சொன்ன மாதிரி நோயாளியாக, கல்பனா க்ளினிக் சென்று பார்த்தேன். அப்போதுதான் புரிந்தது, நான் எவ்வளவு தப்பு செய்திருக்கேன்னு.” என்றார் தங்கச்செல்வி.

                “என்ன தப்பு செய்தீங்க?” என்றார் வாசுதேவன்.

                “நோயாளிகள் எது சொன்னாலும் கவனமா கேட்கறது இல்ல, சும்மா சிரிச்சி, அவர்களின் கஷ்டத்தை கிண்டல் செய்திருக்கேன். நாய் குதறுகிற மாதிரி அனைவரையும் வார்த்தைகளால் குதறியிருக்கேன். ஏதோ நான் மட்டுமே கடவுள் மாதிரி தலைக்கனத்தோட மருத்துவம் பார்த்திருக்கேன்.

                ஆனா கல்பனா சுரேஷ் பெயரில் மட்டுமல்லாமல் பேசுவதிலும் கனிவான மொழியில் தான் பேசுகிறார். நோயாளிகள் சொல்வதை மிககவனமாக கேட்கிறார். சரியாகிடும் என்று ஆறுதலாக பதில் சொல்கிறார். அதிலேயே பாதி நோய் சரியாகிடும், அதனால்தான் நோயாளிகளுக்கு உண்மையான கடவுளாக தோன்றுகிறார்.

அதனால்தான் நிறைய பேர் காத்திருந்து அவரிடம் மருத்துவம் பார்த்து விட்டு செல்கிறார்கள், என்பதை உணர்ந்து கொண்டேன்.” என்ற தங்கச்செல்வி மனம் தெளிவடைந்திருந்தது..




Friday, 19 January 2018

அன்பு அதிர்ச்சி! - குமுதம் (24-01-2018) இதழில் வெளிவந்தது

அன்பு அதிர்ச்சி!

என்ன சிம்லா, நீ வாங்கனுமுன்னு சொல்லிக்கிட்டு இருந்த, 42 இன்ச் எல்..டி. டிவியை உனக்காக சஸ்பென்சாக வாங்கி வந்து மாட்டினா, சந்தோசத்துல கட்டிபிடிச்சிக்குவேன்னு பார்த்தா, இப்படி கோவப்படுற?” என்று கேட்டான் முத்துச் சோழன்.

என்னையும் கேட்டிருக்கலாமில்ல. ஏன்டா கேட்காம வாங்கின?” என்றாள் சிம்லா.

உனக்கு ஒரு இன்ப அதிர்ச்சி கொடுக்கலாமுன்னு நினைச்சி வாங்கினேன். உனக்கு ரொம்ப பிடிக்குமேன்னு க்ரீன் ஆப்பிளும் வாங்கி வந்து காத்திருந்தா இப்படி கோவப்படுவேன்னு நினைக்கலை.” என்று வருத்தமாய் சொன்னான் முத்துச் சோழன்.

உனக்கு சொன்னா புரியாது போடா.” என்றாள் சிம்லா.

என் செல்லம்ல என் பட்டுல்ல, கோவப்படாதடி சிம்ஸ்.” என்றான் முத்துச் சோழன்.

பெட்ரூம் போனீங்களா?” என்று கேட்டாள் சிம்லா.

இல்லையே வந்ததிலிருந்து ஹால்ல டி.வி மாட்டிக்கிட்டு இருந்தேன்.” என்றான் முத்துச் சோழன்.

முதல்ல போயிட்டு வாங்க.” என்றாள் சிம்லா.

சற்றே மன நிறைவுடன் படுக்கை அறைக்கு சென்ற முத்துச் சோழன் உறைந்து நின்றான்.

52 இன்ச் எல்..டி. டிவி மாட்டி இருந்ததுடன் மேசையில் தட்டு நிறைய அவனுக்கு பிடித்த சப்போட்டா, கிவி பழங்கள் அடுக்கப்பட்டிருந்தது.


Tuesday, 5 December 2017

அரவணைப்பு! - குமுதம் (13-12-2017) இதழில் வெளிவந்தது

அரவணைப்பு !

“என்னடி, சரண்யாவோட, பிறந்த குழந்தைக்கு டிரஸ் வாங்கச் சொன்னா, அவளோட பெரிய பையன் போடுற மாதிரி வாங்கிட்டு வந்திருக்க?” என்று கேட்டாள் சரஸ்வதி.

“ஆமாம் அக்கா, குழந்தைக்கு வாங்கலை. பெரியவனுக்குதான் வாங்கி இருக்கேன்.” என்றாள் வினோதா.

“ஆமாம்டி ஊர்ல இல்லாத அதிசயமா செய்யுற...” என்று புலம்பிவிட்டுச் சென்றாள் சரஸ்வதி.

அடுத்த நாள், சரண்யாவின் வீட்டுக்குச் சென்றார்கள். சரஸ்வதி பிறந்த குழந்தையை மடியில் போட்டுக் கொஞ்சிக் கொண்டிருக்க, வினோதாவோ சரண்யாவின் பெரிய பையனை வீட்டினுள் சென்று தேடிக் கண்டுபிடித்து, அழைத்து வந்து அவனுக்கு அந்த புது ஆடையை அணிவித்து அவனை தன் மடியில் வைத்து, வாங்கி வந்திருந்த இனிப்பை ஊட்டிக் கொண்டிருந்தாள்.

'பிறந்த குழந்தையைப் பார்க்காமல் பெரிய குழந்தையை கொஞ்சிக்கிட்டு இருக்காளே வினோதா' என்று சரஸ்வதிக்கு எரிச்சலாக வந்தது. நீண்ட நேரம் கழித்து விடை பெற்று வீட்டுக்கு வந்தார்கள்.

அடுத்தநாள், வினோதா வெளியே சென்றிருக்கும் நேரம், சரண்யா போனில் அழைத்தாள். 'வினோதாவை திட்டப் போகிறாள்' என்று நினைத்து போனை எடுக்க,

“வினோதா இல்லையா? நேத்து வந்தவங்க எல்லோரும் பிறந்த குழந்தையை மட்டும் கொஞ்ச, பையனுக்கு கோவிச்சிக்கிட்டு மாடிக்கு போயிட்டான். காலைலேர்ந்து கீழேயே வரலை. வினோதா மட்டும்தான் அவனுக்கு டிரஸ் எடுத்து வந்து அவனை அவ மடியில வச்சிகிட்டதும் அவனுக்கு சந்தோசம் தாங்கலை சரசு. ரொம்ப தேங்ஸ்டி” என்று சொன்னாள் சரண்யா.

அதை கேட்டதும் பெரிய குழந்தையின் மனதை புரிந்து கொண்ட வினோதாவின் நோக்கம் புரிந்தது சரஸ்வதிக்கு, அக்காவாக பெருமிதம் கொண்டாள்.





Monday, 10 April 2017

சொர்க்கத் தீவு! - குமுதம் (12-04-2017) இதழில் வெளிவந்தது

சொர்க்கத் தீவு !

“மன்னிச்சிடுங்க அத்தை ஒரே டிராஃபிக். அதான் வர நேரம் ஆயிடுச்சி.” என்றாள் பாரதி

“பரவால்லடா பாரதி. உனக்கு பிடிச்ச சமையல் பண்ணிட்டேன். துணி எல்லாம் மிஷின்ல போட்டு காய வச்சிட்டேன். பாப்பாவுக்கு சாதம் ஊட்டிவிட்டுட்டேன்.

இவ்வளவு நேரம் விளையாடிக்கிட்டு இருந்தா. இப்பதான் தூங்கினா. சரி சீக்கிரம், ஸ்ரீதர் வரதுகுள்ள சேலைய மாத்து.” என்றார் மாமியார் மஹாலெஷ்மி.

“ரொம்ப தேங்ஸ் அத்தை” என்றாள் பாரதி. சிறிது நேரம் கழித்து, “என்ன மஹா உன் மருமகள இந்த தாங்குதாங்குற?” என்றார் பக்கத்து வீட்டு காமாட்சி.

“ஏன்? கல்யாணம் முடிஞ்சு யார் வீட்டுக்கோ போகப்போற மகளை தாங்கலாம். கடைசி வரை கூடவே இருக்க போற மருமகளைத் தாங்கக் கூடாதா?” என்றாள் மஹாலெஷ்மி.

“இருந்தாலும் கொஞ்சம் அதிகம்தான்.” என்றாள் காமாட்சி.

“இப்படி தாங்கலேன்னாலும் ஒரு மனுசியா என் பொண்ணை அவள் மாமியார் பார்த்திருந்தா, என் பொண்ணு இந்த உலகத்தை விட்டு போயிருக்க மாட்டா. செல்லமா வளர்த்த தங்கத்தை தூக்கி நெருப்புக்கு கொடுத்துட்டு நான் பட்ட கஷ்டம் யாருக்கும் வரக்கூடாதுன்னதான் காமு.” என்று கண்கள் கலங்கிடச் சொன்னாள் மஹாலெஷ்மி.

“உண்மைதான் மஹா, என் மருமகளை நானும் தாங்குறேன். நன்றி மஹா” என்றார் காமாட்சி.

கிச்சனில் கேட்டுக் கொண்டிருந்த பாரதியின் கண்களும் கலங்கின.


Sunday, 11 December 2016

புத்துணர்ச்சி! - குமுதம் (11-11-2016) இதழில் வெளிவந்தது

புத்துணர்ச்சி !


“என்ன சார் ஆபிஸ்ல யாரையும் காணும்?” என்று கேட்டபடியே வந்தார் நிறுவனத்தின் ஆலோசகர் பிரேம்.


“எல்லோரும் காபி குடிக்க போயிருக்காங்க.” என்றார் நிர்வாக அதிகாரி சந்திரவர்மன்.


“முன்னாடி எல்லாம் ஆபிஸ்பாய்தானே எடுத்து வந்து கொடுப்பார். ஏன்னு தெரிஞ்சுக்கலாமா?” என்று கேட்டார் பிரேம்


“ஆபிஸ்பாய்க்கு பணி உயர் கொடுக்கப்பட்டது. வேறு ஆள் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.” என்றார் சந்திரவர்மன்.


“இல்ல, நீங்க இப்படி சொல்லுறீங்க. ஆனா ஆபிஸ்பாய் சம்பளத்தை மிச்சம் பிடிக்கிறீங்கன்னு எனக்குத் தோணுது. என்ன காரணமுன்னு சொல்லலாமா?” என்றார் பிரேம்.


“அப்படிப் பார்த்தா மற்றப் பணியாளர்களின் சம்பளம் ஆபிஸ்பாய்யை விட பல மடங்கு அதிகம். காபி குடிக்க பணியாளர்கள் எடுத்துக் கொள்ளும் நேரம் 15 இருந்து 20 நிமிடங்கள். அதை கணக்கிட்டு பார்த்தால், அந்த ஆபிஸ் பாயின் சம்பளத்தைப் போல பல மடங்கு வரும். அதற்கு ஆபிஸ் பாய் ஒருவருக்கே சம்பளத்தை கொடுத்துவிடலாம்.” என்றார் சந்திரவர்மன். 


“அப்புறம் ஏன் ஆபிஸ் பாய் போடலை?” என்று கேட்டார் பிரேம்.


“இங்கு அத்தனை பேருக்கும் கணினியில் வேலை, குனிந்து நிமிர்ந்து வேலை செய்ய முடியாது. அதற்கு நேரமும் இருக்காது. இப்படி வேலை பார்த்தால் அவர்களுடைய உடம்புக்கு நல்லதல்ல. அதனால் தான் ஆபீஸ் பாயை நிறுத்தி விட்டு அனைவரையும் படிக்கட்டில் இறங்கி போய் காபி குடிக்க சொல்லியிருக்கிறேன். அந்த நேரத்தில் நடப்பது மற்றவர்களுடன் சிறிது சந்தோசமாக உரையாடுவது போன்ற நிகழ்வுகளால் மனசுக்கு புத்துணர்ச்சி, காபி குடிப்பதால் உடம்புக்கு புத்துணர்ச்சி.” என்ற சொன்னார் சந்திரவர்மன்.


“உங்கள் ஆபிஸில் வேலை செய்ய கொடுத்து வைத்திருக்க வேண்டும். என்று சொன்ன பிரேம், “நாமும் கீழே சென்று காபி குடித்து விட்டு வருவோமா ?” என்று கேட்க, ஹஹஹஹஹ என்று சிரித்தபடி எழுந்தார் சந்திரவர்மன்.